zaman bükücü

 Birgün karşına 'gerçek=...' şeklinde bir yazı çıksa karşısına ne yazardın? Hayallerini mi, umutlarını mı, düşünmekten korktuğun anılarını mı? Seni üzenleri mi, seni asla üzmesin istediklerini mi? Bir yığın cümle kurup soru işareti kondura bilirim. Çünkü; gerçek, cevabı olmayan tüm soruların yanıtıdır. Ama bana göre gerçek nedir biliyor musun, bana göre gerçek her zerremdir. Zira ben yüzümdeki tebessümü hissetmem, göz pınarlarımdan düşen yaşı hissederim. Söylenen sözleri hissetmem, tenime dokunuşu hissederim. Bana göre gerçek bana ait olan herşeydir, bana göre gerçek sonucu muamma olan her hadisedir. Bana göre bir çok gerçek var, peki ya senin gerçeğin ne? Parıldayan ay mı, rüzgarla sevişen yaprak mı? Gördüklerin mi, duydukların mı? Sana tavsiyem; sadece 'gerçeğine' güven, sadece ona bağlan, doğru olsun istediğine değil; doğru bildiğine sarıl, çünkü umutların seni sensiz bırakır ama gerçeklerin asla...

Şöyle düşünelim; Rabbimiz bizi amaçlar uğruna yarattı, herkes imandan sonra gelen amacını kendi belirledi. Kiminin amacı rızkı iken; kiminin amacı hep daha fazlasını istemek oldu. Peki senin amacın ne? Kulaktan dolma fikirlerle sonuç bulmaya yeltenmen mi,veya çabalayıp çalıştıktan sonra elinin boş kalması mı? Herakleitos 'un da dediği gibi; 'altın arayan çok kazar, az bulur.' Peki neden çok çok daha iyisini bulmak için gereğinden fazla yorulup, eline bir daha kürek almamaya yemin edesin? Neden eline geçen diğer amaçları değerlendirmek yerine; sonu görülmeyen bir yola sürüklenesin? Bu soruların cevabını veremiyorsun biliyorum.  Şimdi hiç cevap vermeni gerektirmeyen cümleler kuracağım; hala konuşa biliyorken, yürüye biliyorken ve en önemlisi nefes alabiliyorken durma! Dilediğin yere koş, dilediğin dili konuş, dilediğin yerde nefes al ve amacını bul... 'yaşamak, amacını ortaya koyduğun zaman güzeldir.'(Jack London)