ARSIZLIK

 'İhtiyaç' çok anlamlı bir kelime değil mi? Onu anlamlı kılan asıl mevzu hissedildiği şey. Yani neye ihtiyaç duyduğun... Nefes almaya, yemeye, içmeye, gülmeye, konuşmaya ve daha bir çok şeye duyuyorsun o hissi ama, bunlar seni tatmin etmiyor...


İnsan olduğunun kanıtı olan arsızlığı yapıp, bir insana ve onun sana yaşatacağı duygulara da ihtiyaç duyuyorsun; sevgi, şefkat, saygı, şehvet ve bir yığın nedensiz duygu. Bunu neden yapıyorsun kendine? Neden sebepsizce cezalandırıyorsun hislerini ?


Kendinden başka hiçbir insana ihtiyacın yok! çünkü o duyguları sen yaşıyorsun, ağaçlara sen dokunuyor, sessizliği sen dinliyorsun. Sen gülüyorsun, sen ağlıyorsun. Neden kendine haksızlık yapıp, bu duyguları yaşayanın 'sen' olduğunu es geçiyorsun? Evet, çok kızıyorum çünkü gerçekleri biliyorum, ihtiyaç duymanın bir adım sonrası muhtaç olmaktır. Hiç kimseye ihtiyaç duyma ki; güneşin batınca muhtaç olmayasın...


Yorumlar

  1. Adsız23 Kasım 2020 08:29

    Yalnızlık sadece Allah'a mahsustur. Kullarını da bir birine muhtaç yaratmıştır. Hani bir ata sözü der ya, komşu komşunun külüne muhtaçtır diye..Eğer yalnızlık insana da amhsus olsaydı, herkes tek başına yaşardı. BU sadece fiziksel ihtiyaçların tatmini anlamında bir birine yardım etme ile de sınırlı değil üstelik. Çünkü insanın ruhsal bütünlüğü için de paylaşmaya, anlamaya ve anlaşılmaya ihtiyacı var. her ne kadar bu duyguları hisseden biz olsak da, Allah bunlar için de birilerini sebep kılıyor.Öyle yada böyle, hayatımıza dokunan herkesten bir şeyler alıyoruz.Kimisinden nefret, kimisinden sevgi, kimisinden saygı..İnsan daha önce yaşamadığı bir duyguyu bilemez...tarif de edemez. Ancak keşfettiğin ve yaşadığın duygular kadar varsın. Seni sen yapan asıl olan da bu duygular...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. zaman bükücü23 Kasım 2020 11:47

      Evet haklısın; o insanlar hayatımızda olmak zorunda ama onlara ihtiyaç duymak zorunda değiliz...
      Tepki gösteriyorum sanma ne söylemek istediğini anladım ☺️ yorumun için teşekkürler...

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ELZEM

 Doğrusu; aklıma takılan birçok şey varken, en hafife aldığım boğuyor beni... Nefesimi kesiyor, ıssız bir sokak gibi kimsesiz bırakıyor beni. Ne anlatılıyor, ne dinleniyor. Böylesine imkansız işte, suya hasret deniz misali... İnsana amas veren de bu değil mi? Hissedilmesi imkansız duyguları hissetmek, imkansızı beklemek. Öyle bir anda yetişiyor ki bazı masum tavırlar; Doğu, Batı yer değiştiriyor. Ve insan imkansızı elzem kılıyor. Kim doğru, kim yanlış dinlemeden, kendi kimliğine ulaşıyor... Hep aşka inanmam derdim ya, şuan mutluluktan gülüyorum; iyiki aşka inanmıyorum... Yaşadığım aşk olsaydı eğer sebepsizce zuhur eden ve gerçekliği belli olmayan bir rüya olurdu. Benim yaşadığım elzem, gerçekliğini ruhumla yaşayan ve sessizliğini bozmadan kimliğimle sevişen bayeste...
Devamı

ALTIN

Şöyle düşünelim; Rabbimiz bizi amaçlar uğruna yarattı, herkes imandan sonra gelen amacını kendi belirledi. Kiminin amacı rızkı iken; kiminin amacı hep daha fazlasını istemek oldu. Peki senin amacın ne? Kulaktan dolma fikirlerle sonuç bulmaya yeltenmen mi,veya çabalayıp çalıştıktan sonra elinin boş kalması mı? Herakleitos 'un da dediği gibi; 'altın arayan çok kazar, az bulur.' Peki neden çok çok daha iyisini bulmak için gereğinden fazla yorulup, eline bir daha kürek almamaya yemin edesin? Neden eline geçen diğer amaçları değerlendirmek yerine; sonu görülmeyen bir yola sürüklenesin? Bu soruların cevabını veremiyorsun biliyorum.  Şimdi hiç cevap vermeni gerektirmeyen cümleler kuracağım; hala konuşa biliyorken, yürüye biliyorken ve en önemlisi nefes alabiliyorken durma! Dilediğin yere koş, dilediğin dili konuş, dilediğin yerde nefes al ve amacını bul... 'yaşamak, amacını ortaya koyduğun zaman güzeldir.'(Jack London)
Devamı

KELEBEK

 Hani gözünde yaş olan, gündüzünde sema, gecende sessizlik olan derin bir yara var ya; işte seni asla yalnız bırakmayan tek şey o yara. İnsan yalnız kalmaktan korkunca yarasını bile seviyormuş, insan hissiz kalmaktan korkunca yarasını bağrına basıyormuş meğer.  Geçen bir film izledim 'aşk kelebek gibidir; yaşamayı bilmeyene günlük, yaşayana ise ömürlüktür' diyordu. Ne kadar doğru bir sözmüşte, benliğimin tam ortasına kazınmış. Mesele sadece aşk değil, çünkü ben aşka inanmam, mesele herşey, mesele herkes, mesele benim ta kendim. İnsanın mutlu etmeye çalışacağı kişi bilhassa kendi olmalı, zira kişi kendine değer vermezse; ne yaşadığı şehir, ne de sürdüğü ömür onu adam yerine koymaz. Yazacağım şey çok ama ne benim yazmaya takatim var, nede birilerinin okumaya hevesi. Arkamı yaslayacağım dağ, altında uzanacağım ağaç bile yokken, kimin ömründen, kimin hayatından bahsediyorum ben. Diyeceğim o ki umutlu bir kelebek ol ve değiştirmen gereken şeyler varsa kendinden başla, bilakis kendi...
Devamı